詞語

平頭正臉

ㄆㄧㄥˊ ㄊㄡˊ ㄓㄥˋ ㄌㄧㄢˇ píng tóu zhèng liǎn
  1. 形容容貌生得端正。《紅樓夢》第四六回:「這個大老爺太好色了,略平頭正臉的,他就不放手。」也作「平頭大臉」、「平頭整臉」。